Anaokuluna gitmek istemeyen çocuğa nasıl yardımcı olunabilir?

Anaokuluna gitmek istemeyen çocuk genellikle "kuralsız" ve "özgür" ortamda, dilediği gibi yaşamını sürdürmeyi yeğleyen çocuktur. Çocuk merkezli ev ortamında ilkeler ortaya kesin hatlarıyla konmadığı zaman kurumdaki "öğle uykusu" ve "yemek" çocuk için göze batan, rahatsız edici unsurlar olmaya başlar. Çoğunlukla koruyucu ve aşırı hoşgörülü(gevşek) aile ortamlarından gelen çocuğun okul çevresinde kaygısı artar. O, evdeki kuralsız dünyasında büyükannesine her şeyi yaptırabilmektedir. Düzenini de bozmak istememektedir.

Çocuğun anaokulunu reddetmesi halinde, anne-baba, büyükanne veya büyükbabadan herhangi birinin çocuktan yana tutumu ona güç verir ve tepkisi büyür. Oysa çocuğun katıldığı ilk sosyal kuruma uyumu önemlidir. Okula gidişinin tüm aile üyelerince desteklenmesi beklenir. Burada önemli ölçütlerden birincisi, çocuğun kurumda anne-babanın yanında arkadaşlarıyla oynayabilmesi; ikincisi ise anne-baba kurumdan ayrıldığında ağlamayı kesip oyun faaliyetine girebilmesidir. Bunların gerçekleşmesi halinde çocuk kuruma uyum konusunda zorlanmalıdır.

Bu amaçla; ailenin tüm bireyleri çocuğun kuruma gitmesi konusunda görüş birliği içinde olmalıdır. Çocuk servise ya da anaokuluna, "bağımlı olmadığı" ebeveyni tarafından götürülmeli, okula gitme konusunda hiçbir şekilde ödün verilmemelidir. Uyum konusunda zorlanan çocuk için çeşitli yöntemler uygulanabilir; örneğin ebeveyn, çocuktan kademeli uzaklaşma yolunu seçebilir. Birinci gün salonda, ikinci gün bahçede kalan anne, üçüncü gün öğle yemeğine uğramakla yetinebilir. Ancak ebeveynin kurumdan ayrılmasından sonra ağlamanın gün boyu devamı ve çocuğun fizyolojik zarar görmesi, kilo kaybı halinde uzman bir çocuk psikoloğuna başvurulmalıdır.